Elementen uit de directe belevings wereld worden vergroot en vervormd. De reflectie van de kleine dingen uit het leven. Niet het aantrekkelijke, maar datgene wat eronder ligt- de misère. De beelden hebben iets beklemmends, ze 'wringen' en daarin ligt hun facinatie. De beschouwer herkent de diepere laag van hun betekenis. 'Girlll' bijvoorbeeld: een lief gezichtje, in een ijzeren wurggreep. Het laat zien hoe kinderen gevangenen van zichzelf kunnen zijn. 'Klitten op het schoolplein' het verbeelden van een groepje moeders, samengeklit op het schoolplein. 'ikkkk' Het kind dwingend aanwezig.Of 'Witvoetje’ - een amorfe massa in de vorm van het dak van een paddestoel, bedekt een aantal voetjes die zich elk moment lijken te kunnen terugtrekken, als een schildpad in zijn schild.